ประวัติบ้านกุดเป่ง   หมู่ที่ 2
ตำบลบ้านไผ่ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น

ประวัติความเป็นมา
                พื้นที่อันเป็นที่ตั้งของบ้านกุดป่งอยู่ในขณะนี้ สมัยก่อนเต็มไปด้วยป่าไม้และสัตว์ป่านานาชนิดมีแหล่งน้ำ เป็นที่อุดมสมบูรณ์ ได้มีชาวบ้านจากถิ่นต่างๆ เช่น จากบ้านเมืองเพีย บ้านเกิ้ง และชนบท มาจับจองที่ทำนา ทำไร่ แล้วต่อมา ก็ได้พาครอบครัวอพยพมาตั้งบ้านเรือนอยู่ใกล้ๆกับหนองน้ำแห่งหนึ่งซึ่งมีน้ำลึกมาก ตรงไหนที่มีน้ำมากและลึก คนอีสานจะเรียกว่า “กุด” ต่อมา พ.ศ. 2544 ได้เกิดอุทกภัยประหลาด คือสายน้ำจากห้วยน้อย ได้ไหลบ่าทะลักเข้ามาท่วมบ้านเรือน ได้ท่วมอยู่นาน ทำให้บ้านเรือนทรุดโทรม ทำให้เกิดหนองน้ำและทางน้ำขนาดใหญ่ขึ้นมา เป็นเหตุให้บางครอบครัวอพยพหนีไปอยู่ที่อื่นผู้ที่ไม่อยากไปอยู่ที่อื่น ก็ได้ร่วมแรงร่วมใจกันปรับปรุงแก้ไขหนองน้ำนั้นให้สามารถเก็บกักน้ำไว้ได้มากๆโดยสามารถเป่งน้ำเข้าหรือเป่งน้ำออกได้ตามต้องการ (คำว่าเป่งเป็นคำอีสานตรงกับคำว่าระบายในภาษาไทยกลาง) เลยถือเอานิมิตนี้มาตั้งเป็นชื่อบ้านว่า “บ้านกุดเป่ง”
มาถึง พ.ศ. 2447 บ้านกุดเป่งก็ได้กลายเป็นบ้านขนาดใหญ่ มีราษฎรเพิ่มมากขึ้นได้ยกฐานะป็นหมู่บ้านที่ถูกต้องแยกออกมาจากบ้านเกิ้งมาขึ้นอยู่กับตำบลบ้านเป้าและมีนายดำ วงศ์แสงตา เป็นนายบ้าน(ผู้ใหญ่บ้าน) ระหว่าง พ.ศ. 2448 – 2450 ได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นทางทิศใต้ของหมู่บ้าน และได้จัดศาลาวัดให้เป็นที่เรียนหนังสือของลูกหลาน ยังไม่ทันถึง 10 ปี ก็ยุบเลิกวัดไป โรงเรียนก็ยุบไปด้วย แล้วไปสร้างวัดขึ้นที่บ้านเป้า ลูกหลานก็ตามไปเข้าโรงเรียนที่นั้น บ้านกุดเป่งก็เลยไม่มีวัด ไม่มีโรงเรียน อยู่ต่อมาชาวบ้านกุดเป่งได้พร้อมใจกันสร้างวัดขึ้นมาใหม่อยู่ทางทิศเหนือของหมู่บ้านเชื่อว่า “วัดสมุหนาถราม” ต่อมาเมื่อชาวตำบลบ้านเกิ้งถูกยุบตั้งเป็นตำบลบ้านไผ่มาจนถึงทุกวันนี้
บ้านกุดเป่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของที่ว่าการอำเภอบ้านไผ่ ห่างออกไปประมาณ 10 กิโลเมตร ไปตามเส้นทางถนนมิตรภาพแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าตรงปากทางเข้าบ้านหนองผือไปตามเส้นทาง รพช.สายหนองผือ-โคกสำราญ บ้านกุดเป่งมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 2.5 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตดังนี้

ทิศเหนือ                                จรดเขตพื้นที่บ้านเป้าและบ้านธาตุ
ทิศใต้                                      จรดเขตพื้นที่บ้านหนองผือและห้วยยาง
ทิศตะวันออก                       จรดเขตพื้นที่บ้านหนองผือ
ทิศตะวันตก                          จรดเขตพื้นที่บ้านโนนละม่อม

แหล่งน้ำและป่าไม้ บ้านกุดเป่ง มีลำห้วยวังยางไหลผ่านทางทิศใต้ของหมู่บ้านลำห้วยวังยางไหลมาจากพื้นที่ตำบลแคนเหนือ ช่วงที่ไหลผ่านบ้านดอนหมากพริก บ้านแคนใต้ และบ้านเหมือดแอ่ ตำบลหนองน้ำใส เรียกชื่อว่า ห้วยกุดแคน ไหลผ่านมาเข้าเขตตำบลบ้านไผ่ ไหลลงมาทางใต้ของบ้านเกิ้ง เรียกว่าลำห้วยจิก ช่วงผ่านมา ถึงบ้านหนองผือเรียกว่า ลำห้วยทราย จากบ้านหนองผือมาบ้านเป้าเขตบ้านกุดเป่ง บ้านเป้า เรียกว่า ห้วยวังยาง แล้วเลยไปทางบ้านโน่นละม่อม ช่วงนี้เรียกว่า ลำห้วยวังยางมีหนองน้ำขนาดใหญ่รับน้ำจากลำห้วยวังยางไว้ (จากคำบอกเล่าของนายพรม สิงห์นา ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านและผู้สูงอายุบางท่านในบ้านกุดเป่ง)
ส่วนป่าไม้นั้นไม่มีป่าไม้เหลืออยู่แล้ว ดอนปู่ตา ที่เคยเป็นโคกเป็นป่าก็เสื่อมสภาพไปส่วนป่าช้าที่เป็นป่ารวมของบ้านกุดเป่ง บ้านเป้า บ้านธาตุ และบ้านโคกสูง ก็กลายสภาพเป็นดอนใช้สำหรับเลี้ยงสัตว์ไปแล้ว และถูกบุกรุกจากชาวบ้านเอาเป็นที่ทำกินไปเสียอีก
จำนวนประชากร ในปี พ.ศ. 2545 บ้านกุดเป่งมี 115 ครอบครัว มีประชากร 530 คน เป็นชาย 228 คน เป็นหญิง 302 คน มีอาชีพในการทำนา เลี้ยงสัตว์ และรับจ้างทั่วไป
การศึกษา ไม่มีโรงเรียนประถมศึกษา ต้องไปเรียนที่โรงเรียนบ้านเป้า  เมื่อจบ ป.6 แล้ว ก็ไปเรียนต่อที่โรงเรียนเบญจมิตรวิทยาคม (โรงเรียนบ้านธาตุ) เมื่อจบแล้วก็เข้าระดับมัธยมปลาย ม.4 ที่โรงเรียนบ้านไผ่ (ขก.5) หรือเรียนที่วิทยาลัยการอาชีพบ้านไผ่
                ศาสนาและความเชื่อ ประชาชนบ้านกุดเป่งนับถือศาสนาพุทธ เชื่อมั่นในเรื่องของผลกรรม คือการทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ยังมีความเชื่อในเรื่องของไสยศาสตร์อยู่ ยังยึดมั่นในฮีต 12 ของชาวอีสานอยู่
บุคคลและสิ่งสำคัญของหมู่บ้าน
ผู้ใหญ่บ้านคนแรกคือ  นายดำ  วงศ์แสงตา  คนปัจจุบันคือ นายพรชัย  ราชจันทร์
พ่อใหญ่จ้ำคนแรกคือ   นายอ่อน  อนุชน                      คนปัจจุบันคือ นายสมหวัง  ริดี
ประธานกองทุนเงินล้านคือ นายพรชัย  ราชจันทร์
วัดสมุหนาถราม เป็นวัดประจำหมู่บ้าน
คณะผู้ร่วมสืบค้นประวัติ
นายพรชัย  ราชจันทร์ 
นายสมหวัง  ริดี
นายสำรอง  บุญเพลง