ประวัติบ้านกอบง หมู่ที่ 11

ตำบลบ้านไผ่ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น

ประวัติความเป็นมา

                บริเวณที่ตั้งบ้านกอบงอยู่ในขณะนี้ เดิมทีนั้นเป็นที่หัวไร่ปลายนา ของชาวบ้านหนองผือต่อมาเห็นว่าการมาไร่มานามีความลำบาก เพราะอยู่ห่างไกลจากหมู่บ้าน ประกอบกับมีความต้องการอยากขยายที่อยู่ออกมาอยู่ตามที่ไร่ที่นาของตน เพราะที่บ้านหนองผือนั้นคับแคบ ในพ.ศ. 2465 ครอบครัวของนายเพชร นางยม นายเปต หาวัน นายน้อย นางบุญมี เทือกเพีย นายชู นางวันทา หาญคำแพง นายช้อย นางบุตร วงศ์แสงตา และนายปึ่ง นางพง นูทน ได้อพยพสร้างบ้านเรือนอยู่เต็มไปหมดทีแรกชื่อหมู่บ้านว่า   “บ้านหนอง ผือกอบง” ขึ้นอยู่ในความปกครองของบ้านเกิ้ง อำเภอชนบท ครั้นต่อมาตำบลบ้านเกิ้งได้ยุบตัวลง ตั้งบ้านไผ่ขึ้นเป็นตำบลขึ้นมา

                ในพ.ศ. 2470 ตำบลบ้านไผ่ก็ได้ยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภอบ้านไผ่ บ้านหนองผือกอบงก็ได้มาขึ้นต่อตำบลบ้านไผ่ กิ่งอำเภอบ้านไผ่ อยู่มาใน พ.ศ. 2482 กิ่งอำเภอบ้านไผ่ ได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอบ้านไผ่ มี 4 ตำบล ในเขตปกครองคือ ตำบลบ้านไผ่ ตำบลแคนเหนือ ตำบลเมืองเพีย และตำบลเปือยน้อย บ้านกอบงแม้จะเป็นหมู่บ้านโดยเอกเทศแล้วก็ยังขึ้นต่อบ้านหนองผืออยู่ ครั้นมาถึงพ.ศ. 2531 อำเภอบ้านไผ่ มีการปรับปรุงเขตหมู่บ้านและตำบลใหม่ บ้านกอบงก็ได้แยกออกจากบ้านหนองผือมาเป็นอิสระ มีผู้ใหญ่บ้านคนแรกคือ นายสมใจ เทือกเพีย

                บ้านกอบงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของที่ทำการอำเภอบ้านไผ่ ห่างออกไปประมาณ 11 กิโลเมตร โดยเส้นทางจากที่ว่าการอำเภอสู่บ้านเกิ้ง ไปตามถนนมิตรภาพแล้วเลี้ยวซ้ายตรงปากทางเข้าสู่บ้านหนองผือตามถนน รพช. ถึงบ้านหนองผือแล้วเลี้ยวขวา ผ่านบ้านหนองผือไปสู่บ้านกอบง มีพื้นที่ทั้งหมด 2 ตารางกิโลเมตรเศษ มีอาณาเขตดังนี้

                                ทิศเหนือ                                จรดเขตพื้นที่บ้านโคกสูงและบ้านทุ่งมน

                                ทิศใต้                                      จรดเขตพื้นที่ห้วยทรายบ้านหนองผือ

                                ทิศตะวันออก                       จรดเขตพื้นที่ถนนมิตรภาพและทางรถไฟ

                                ทิศตะวันตก                          จรดเขตพื้นที่ลำห้วยจิก (ห้วยวังยาง)และบ้านกุดเป่ง

                ประชากร จำนวนประชากร 53 ครัวเรือน ประชากรทั้งหมด 236 คน เป็นชาย 108 คน เป็นหญิง 128 คน มีอาชีพในการทำนา ทำไร่ เลี้ยงสัตว์ และรับจ้างทั่วไป

การศึกษา ไม่มีโรงเรียนประจำหมู่บ้าน ต้องไปเรียนที่โรงเรียนบ้านหนองผือ การไปมาก็ลำบากโดยเฉพาะหน้าฝน หลังจากนั้นก็เข้าเรียนในระดับต่อไปในอำเภอบ้านไผ่ ซึ่งมีหลายโรงเรียนให้ได้เรียนกัน

                ศาสนา เดิมทีเดียวชาวบ้านกอบงมีวัดสำหรับทำบุญร่วมกับของบ้านหนองผือ คือวัดสามัคคีธรรมครั้นต่อมาชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดประจำหมู่บ้านขึ้นมาชื่อว่าวัดสามัคคีธรรม บ้านกอบง (ยังเป็นสำนักสงฆ์อยู่) ประชาชนมีความเชื่อ ยึดในหลักของพระพุทธศาสนา

                สาธารณูปโภค มีไฟฟ้า โทรศัพท์สาธารณะ ส่วนน้ำประปายังไม่มี ด้านการคมนาคม ถนนภายในหมู่บ้านเป็นถนนคอนกรีต ถนนออกสู่ถนน รพช.สายหนองผือ-โคกสำราญ เป็นถนนคอนกรีตยังเหลืออยู่เฉพาะจากบ้านกอบงไปบ้านหนองผือ (เส้นทางลัด) ยังเป็นลูกรังอยู่ คาดว่าอีกไม่นานจะเป้นถนนลาดยางหรือคอนกรีต

                บุคคล/ ผู้นำที่สำคัญ

                                ผู้ใหญ่บ้านคนแรกคือ นายสมใจ เทือกเพียคนปัจจุบันคือ นายสมบูรณ์ ขอนดู่

                                พ่อใหญ่จ้ำคนแรกคือ   นายมี นวลละออง                   คนปัจจุบันคือ นายใบ นูทน

                                หมอตำแยคนปัจจุบันคือ นางไผ่ เทือกเพีย

                                หมอพิณคนปัจจุบันคือ นายประมวล พัฒนแสง

                                หมอแคนคนแรกคือ นายบุญ หาวัน

                คณะผู้ร่วมสืบค้นประวัติ

                                นายสมใจ เทือกเพีย                           นายสมพร โม้วงษ์

                                นายพรมมา เทือกพีย                         นายสมบูรณ์ ขอนดู่

                                นายวินัย ทัดภูธร                                นายไสว เชิดชัย

                                นายคำ น้องคะนึง                              นายใบ นูทน

                               

           

   
   

อ้างอิงมาจาก     : อาจารย์ศิริ ศรีจุมพล อาจารย์ทวี ชำนาญเวช และคณะ,     สืบฮอยบ้าน ตำนานเมืองประวัติอำเภอบ้านไผ่,  

   

         โรงพิมพ์นันทศิลป์, 2547